Mulleres Científicas

O outro día estivemos falando en bioloxia dos diferentes científico que pasaron ao longo da nosa historia pero decateime de que case non sabemos nada das mulleres cientificas.
É unha vergoña que estando no siglo no que estamos siga existiendo unha desigualdade de xénero xa que se estuda antes a un home científico que a unha muller científica.
Por iso é necesario darlles a coñecer .
Das máis importantes destacan:

• Hipatia de Alexandría foi a primeira muller en realizar unha contribución substancial ao desenvolvemento das matemáticas. É necesario colocala nesta lista pois foi unha verdadeira precursora e ata unha mártir como muller de ciencias. Naceu no ano 370, en Alexandría (Exipto), e faleceu no 416, cando os seus traballos en filosofía, física e astronomía foron considerados como unha herejía por un amplo grupo de cristiáns, quen a asasinou brutalmente. Desde entón, Hipatia foi considerada case que como unha santa patroa das ciencias e a súa imaxe considérase un símbolo da defensa das ciencias, contra a irracionalidad e a estupidez das arremetidas relixiosas, sempre carentes do mínimo sentido. Sen dúbidas, a mellor maneira de comezar esta lista.

• Valerie Jane Morris-Goodall naceu en Londres, Inglaterra, no ano 1934. Como primatóloga, estudou o uso de ferramentas en chimpancés, a quen dedicou o estudo de toda a súa vida. Jane realizou profundas e frutíferas investigacións científicas sobre o comportamento, o uso de ferramentas e os modos de vida dos chimpancés. En 2003, os seus traballos foron recoñecidos pola comunidade científica co Premio Príncipe de Asturias de Investigación Científica e Técnica.

• Amalie Emmy Noether podería considerarse como a muller máis importante na historia das matemáticas e de feito, vale destacar que entre outros tantos, así a consideraba Einstein. Naceu en Erlangen, Alemaña, no ano 1882 e faleceu no 1935 en EEUU, logo de ser expulsada polos nazis uns anos antes. A figura de Noether ocupa un imprescindible lugar no ámbito das matemáticas, especialmente na física teórica e o álxebra abstracta, con grandes avances en canto ás teorías de aneis, grupos e campos. Ao longo da súa vida realizou unhas 40 publicacións realmente exemplares.

•  Barbara McClintock naceu en Hartford no ano 1902 e faleceu en 1992, deixando un importante descubrimento no campo da xenética. Barbara especializouse na citogenética e obtivo un doutoramento en botánica no ano 1927. A pesar de que durante moito tempo, inxustamente os seus traballos non foron tomados en conta, 30 anos máis tarde outorgóuselle o premio Nobel polo seu excepcional e incriblemente adiantada para a súa época: teoría dos xenes saltarines, revelando o feito de que os xenes eran capaces de saltar entre diferentes cromosomas. Hoxe, leste é un concepto esencial en xenética.

• Lise Meitner naceu na Viena do Imperio Austrohúngaro, hoxe Austria, no ano 1878 e faleceu en 1968. Foi unha física cun amplo desenvolvemento no campo da radioactividade e a física nuclear, sendo parte fundamental do equipo que descubriu a fisión nuclear, aínda que só o seu colega Otto Hahn obtivo o recoñecemento (imaxinen o por que). Anos máis tarde, o meitnerio (elemento químico de valor atómico 109) foi nomeado así na súa honra.

Fonte de información: http://www.vix.com/es/btg/curiosidades/2009/07/05/las-10-mujeres-cientificas-mas-importantes-de-la-historia

Nintendo Switch

Switch, consola ata agora coñecida co nome crave de NX, propón conectar o sistema ao televisor do fogar, como ata agora, pero permite tamén tomar os mandos desmontables, denominados Joy-Con. Ao retirar a consola da súa base, o sistema convértese en portátil e inclúe unha pantalla de alta definición.
inRead invented by Teads.

                                              


Nintendo non se esquece dunha das súas claves de éxito máis lendarias, o modo multijugador. Mesmo en modo portátil, os mandos permiten que dúas persoas continúen a partida no metro, un restaurante ou calquera lugar fose do fogar.
Ao retirar a consola da súa base, o sistema convértese en portátil e inclúe unha pantalla de alta definición
Durante a presentación de Satoru Shibata, presidente da compañía, mostráronse máis accesorios, e asegurouse que haberá unha versión máis avanzada do mando para os entusiastas da acción. ?Espero que estas primeiras imaxes de Nintendo Switch desen aos fans unha idea das posibilidades que se abrirán ante eles cando teñan liberdade para xogar cando, onde e como queiran?, remarcou Shibata.

Switch chegará ao mercado en marzo de 2017, unha data un tanto estraña: nin é Nadal, nin é final de curso, os dous grandes momentos de venda de videoxogos. Ademais, sáltanse E3, en xuño, a gran feira anual da industria en Los Ángeles.

Descoñécese o prezo, aínda que os primeiros rumores sitúano nun rango entre 200 e 300 dólares, similar ao do seu último gran éxito, Wii. Nintendo quere que cada xogador teña unha e permitirá que se conecten entre si para competir e ter unha experiencia social máis intensa.

Moitas incógnitas
A proposta de Nintendo resulta sorprendente, pero deixa moitas incógnitas no aire. Forma parte da súa maneira de comunicar. A partir de agora actívase a maquinaría para ir desvelando misterios. Morrerán as portátiles nativas? Non hai que pasar por alto que eles lanzaron a primeira gran superventas, con Gameboy, e rexenerárona con Nintendo DS. Mantiveron esta liña con 3DS con certo altibaixos. Foi a súa maneira de frear e negar o impacto do móbil nos videoxogos. Protexeron aos seus personaxes icónicos tanto como puideron. O impacto de Pokémon Go de Niantic, empresa na que teñen un 30% das accións, fíxolles ver que si se poden liberar algunhas das súas lendarias criaturas sen perder a experiencia. A capacidade do mercado de móbiles xa si ten potencia suficiente como para satisfacer aos usuarios. O seguinte paso será a través de Apple, unha empresa tamén moi celosa da experiencia do usuario e que dificilmente deixa nada ao azar. Super Mario Run será o primeiro xogo ideado entre ambas as empresas.
O lanzamento de Switch certifica que a concesión de certas experiencias, aínda controladas de preto no móbil, non van facer que cambie a súa visión: un ecosistema onde os aparellos créanse a medida para os seus títulos. A Nintendo, historicamente, acusóuselle de poñer pouca potencia nos seus aparellos, de aforrar en hardware. Se se comparan punto por punto os compoñentes, é un reproche certo. Se se pensa en como o usan, non ten sentido. Foron os primeiros en facer consolas portátiles de dobre pantalla cunha delas táctil, por exemplo. Foron tamén os primeiros en facer que os xogadores se levantasen do sofá e fixesen un, moi modesto, exercicio con Wii. É dicir, o uso do hardware está condicionado á creación dunha experiencia concreta.
Fonte de información: http://tecnologia.elpais.com/tecnologia/2016/10/20/actualidad/1476975023_282489.html

Clase de relixión

Na clase de relixión estamos a ver unha pelicula chamada invictus. O trailer da película é o seguinte:

Argumento da película:
A película conta os primeiros anos vividos en Sudáfrica tras a abolición do sistemasegregacionista do apartheid. Tras ser liberado de prisión en 1990, o líder activista Nelson Mandela logra chegar anos despois á presidencia de Sudáfrica, e desde ese posto disponse a construír unha política de reconciliación entre a maioría negraque foi oprimida no Apartheid, e a minoría branca que se mostra medorenta dun posible revanchismo por parte do novo goberno.Para tal fin Mandela fixa a súa atención na selección surafricana de rugby, conocidacomo "Springboks". Este equipo non pasa por un bo momento deportiva e os seus fracasos acumúlanse; ademais non conta co apoio da poboación negra, que o identifica coas institucións do apartheid. Mandela convoca ao capitán do equipo, François Pienaar, e xuntos empéñanse nunha cruzada por cambiar a mentalidade do pobo surafricano e orientala cara á unidade nacional. Para iso deciden que esnecesario gañar a Copa Mundial de Rugby de 1995 que se disputa en Sudáfrica, cuxa final terá lugar no Estadio Ellis Park de Johannesburgo.

Fonte de información: https://es.scribd.com/doc/58913848/Argumento-de-INVICTUS

Carlos IV

Pequena introducción sobre Carlos IV:
Carlos IV de Borbón, nado no Palacio Real de Portici (Reino de Nápoles) o 11 de novembro de 1748 e finado en Roma (Estados Pontificios) o 20 de xaneiro de 1819, foi rei de España desde o 14 de decembro de 1788 até o 19 de marzo de 1808 cando, como consecuencia do golpe de Estado que pasou á historia como o motín de Aranjuez, abdicou en favor do seu fillo Fernando, príncipe de Asturias.

 

Era fillo e sucesor de Carlos III e da súa esposa María Amalia de Saxonia.Sucedeu ao seu pai, Carlos III, ao morrer este o 14 de decembro de 1788.

Accedeu ao trono cunha ampla experiencia nos asuntos de Estado, aínda que o seu reinado foi desastroso, porque se viu superado pola repercusión dos sucesos acaecidos en Francia en 1789 e tamén pola súa falta de enerxía persoal, que fixo que deixara o goberno en mans da súa esposa María Luísa de Parma e do seu valido, Manuel Godoy, de quen se dicía que era amante da raíña. Porén, hoxe en día esas afirmacións foron desmentidas por varios historiadores.
Carlos IV, mozo.Estes acontecementos frustraron as expectativas coas que iniciou o seu reinado. Á morte de Carlos III, o empeoramento da economía e a desorde da administración revelaban os límites do reformismo, mentres que a Revolución francesa poñóa enriba da mesa unha alternativa ao Antigo Réxime.

Pode dicirse, por tanto, que coa morte de Carlos III rematou a historia do reformismo ilustrado en España, pois o estalido case inmediato da Revolución francesa ao ano seguinte provocou unha reacción de terror que converteu o reinado do seu fillo e sucesor, Carlos IV, nun período moito máis conservador.
Ao final do reinado deste último, a invasión francesa arrastraría ao país a un ciclo de revolución e reacción que marcaría todo o século XIX, sen deixar espazo para continuar un reformismo sereo como o que desenvolvera Carlos III.

Reinado:

• Goberno do conde de Floridablanca
• Goberno do conde de Aranda
• Primeiro goberno de Manuel Godoy
• Gobernos de Saavedra e Urquijo
• Segundo goberno de Manuel Godoy
• Crise final
• Final

Fonte de información: https://gl.wikipedia.org/wiki/Carlos_IV_de_Espa%C3%B1a

Estudar no extranxeiro

Existen moitos motivos polos que tomar a decisión de estudar no estranxeiro, tanto a nivel persoal como académico-profesional, probablemente tantos como persoas que deciden facelo. Aínda así, presentámosche aqueles que consideramos máis representativos e que deberías ter en conta:

• Vivir unha aventura. Din que a vida empeza alí onde acaba a nosa zona de confort. O descoñecido estimula o cerebro, amplía horizontes e proporciona novos recursos para enfrontarse á realidade.
• Aprender a ser autosuficiente. Inscribirse no censo de residentes, abrir unha conta corrente ou asinar un contrato de aluguer son algunhas das xestións que debe facer un estudante no estranxeiro. Redúcese o ámbito de protección familiar e, por tanto, un é responsable de cumprir coas obrigacións que asume e de entender as normas ás que está suxeito.
•  Aprender outro idioma. Comunicarse noutra lingua nas interaccións diarias ou estudar noutro idioma son experiencias que catalizan a aprendizaxe. Ademais de adquirir un mellor acento e maior fluidez, aprender un idioma in situ é a mellor maneira de sentilo como propio. 
• Coñecer outra cultura. Cruzar en bicicleta o antigo muro de Berlín, brindar con mezcal no día de mortos en México ou celebrar o ano novo en China son maneiras únicas e inesquecibles de ampliar horizontes. Pero coñecer outra cultura implica tamén entender e respectar as súas normas: non reciclar en Alemaña ou copiar nun exame en Estados Unidos teñen consecuencias moito máis graves que en España.
•  Un CV que destaca. Un arquitecto que estuda un semestre en Chicago, unha economista que fai prácticas de verán en Londres ou un hostaleiro formado en Suíza destacan nun proceso de selección por estudar no berce da súa disciplina. Pero tamén destacan o que aprende sueco durante o seu Erasmus en Linköping e a que organiza castells durante o seu máster en Los Ángeles, pois demostran a súa disposición para integrarse en culturas alleas e dar a coñecer a propia.
• Adquirir habilidades novas: As persoas que estudaron no estranxeiro desenvolven as habilidades necesarias para triunfar no mercado de traballo do século XXI: flexibilidade, capacidade de adaptación e de xestión da incerteza.
•  Establecer unha rede de contactos internacional. Desde contactos profesionalmente relevantes ata amizades sólidas e duradeiras, os lazos que se crean no estranxeiro superan todo tipo de fronteiras. Ademais, a tecnoloxía facilita moito o manter o contacto (xa sexa a través de Skype, Facebook, WhatsApp ou e-mail). 
• Viaxar. Descubrir os volcáns de Hawaii ou as praias de Filipinas requiren un colosal investimento de tempo e diñeiro para alguén que reside en Barcelona. Con todo, un intercambio en San Francisco ou en Singapura converte o luxo exótico nunha escapada próxima.

•  Aprender sobre un mesmo. Estudar no estranxeiro é unha experiencia de crecemento persoal. Ao tomar decisións nunha contorna nova, un ponse a proba e aprende tanto dos seus acertos como dos seus erros.   
•  Volver. Xa o dixo Proust: a verdadeira experiencia no estranxeiro non é a de descubrir novas paisaxes senón a de adquirir unha mirada nova sobre o mundo que xa coñeciamos. 

SE QUERES MÁIS INFORMACIÓN PINCHA AQUÍ: EF

Clase de oratoria

En qué consiste a asignatura de oratoria ?

A asignatura céntrase no aprendizaxe e dominio da oratoria entendida como o arte de falar e convencer. Por o que, trata de que o alumno consiga as habilidades necesarias para elaborar discursos, expresarse en público e evaluar intervenciones orais para poder utilizalo nun futuro. En este sentido a asignatura centrarase en conocer e aplicar os distintos recursos retóricos que permiten producir e pronunciar discursos con criterios de calidade tanto no contenido como na forma. Por tanto, posee un carácter eminentemente práctico.

Na clase de oratoria fixemos unha dinámica na que tiñamos que representar diferentes cortos e leer uns poemas intentando representalos da nellor maneira e deixando a vergoña a un lado.
O tipo de cortos que fixemos é como o seguinte: 

Se queres ver mais deste tipo podes buscalos en YOUTUBE